Ο Πασχάλης (15' 1993):Ο Πασχάλης είναι ράφτης στου Ψυρρή, πριν τα έργα ανάπλασης αλλάξουν για πάντα τη φυσιογνωμία του.

Αθήναι (37' 1995):Η ζωή στον Σταθμό Λαρίσης, μια ανοιξιάτικη βραδιά του 1995. Γυρισμένο κατά τη διάρκεια τεσσάρων εβδομάδων, αλλά υιοθετώντας τη χρονολογική δομή μίας και μόνο βραδιάς, το φιλμ αποτελεί μια πινακοθήκη προσώπων που συχνάζουν στον σταθμό: άστεγοι, φαντάροι,μετανάστες ορίζουν έναν χώρο συνάντησης και συνύπαρξης διαφορετικών κόσμων.

Ακρόπολις (25' 2001):Μια «λοξή» και ανανεωτική ματιά πάνω στο απόλυτο σύμβολο της Αθήνας και της ελληνικότητας. Χρησιμοποιώντας ετερόκλητα υλικά (αρχειακό υλικό από κάμερες σούπερ 8, επίκαιρα, παλιές πορνογραφικές ταινίες), η ταινία «Ακρόπολις» είναι ένα πείραμα παραλληλισμού του «ιερού βράχου» με το γυναικείο σώμα. Επιχειρώντας αυτή τη σύνδεση, η ταινία αποτελεί ένα σχόλιο για τη χρόνια εκμετάλλευση του μνημείου για ιδεολογικούς λόγους, ενώ θέτει ερωτήματα για τη σχέση μεταξύ Ιστορίας και πορνογραφίας. Αφηγητές η Κάτια Γέρου και ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης

  Τι ώρα είναι; (26' 2007):Δύο φίλοι συγκατοικούν στην περιοχή Μεταξουργείο. Ένας τρόπος αστικής κατοίκησης που βασίζεται στη συντροφικότητα και τις παραδοξότητές της.