Οι «Έκπτωτοι Άγγελοι» συνοδεύονταν για χρόνια με τη φήμη πως ήταν το απομεινάρι του «Chungking Express», μιας ταινίας της οποίας η επιτυχία εξέπληξε πρώτο απ’ όλους τον δημιουργό της. Στο χαρτί τουλάχιστον, οι «Άγγελοι» γεννήθηκαν όταν η τρίτη ιστορία που είχε γράψει ο Γουόνγκ Καρ Γουάι για το «Chungking Express», του φάνηκε πως θα παραγέμιζε την ταινία και έμεινε τελικά στις δύο, δημιουργώντας ένα απρόσμενο instant classic που ξεπέρασε γρήγορα τον μικρόκοσμο του Χονγκ Κονγκ.

«Και αντιγράφηκε σχεδόν άμεσα» θύμιζε πρόσφατα ο Γουόνγκ Καρ Γουάι, «γι’ αυτό εμείς έπρεπε να βρούμε έναν τρόπο να μην αντιγράψουμε τον εαυτό μας. Θέλαμε να κάνουμε κάτι διαφορετικό». Όπου «εμείς» βάλτε στο παιχνίδι και τον διευθυντή φωτογραφίας Κρίστοφερ Ντόιλ, έτοιμο να δοκιμάσει οποιαδήποτε δημιουργική πρόκληση ώστε να παρουσιάσει ένα διαφοροποιημένο αποτέλεσμα. Κάπως έτσι η ιστορία που ξέμεινε πλαισιώθηκε με άλλη μία, δημιουργώντας ένα αντίστοιχο δίπολο με αυτό του «Chungking Express», όπου η αφηγηματική σύνδεση των δύο ιστοριών είναι χαλαρή αντίθετα με τη κοινή θεματολογία τους – τη μοναξιά και τα πληγωμένα όνειρα.

Αυτό που προέκυψε στο τέλος ήταν μια πολύ διαφορετική ταινία από το «Chungking Express», με τον φορμαλισμό να τραβιέται στα άκρα μέσω των ευρυγώνιων φακών που χρησιμοποίησε ο Ντόιλ και το σε στιγμές αποπροσανατολιστικό μοντάζ που σχεδόν αφαιρεί την όποια αντικειμενικότητα των εικόνων, φέρνοντάς μας πολύ πιο κοντά στο μυαλό και τις σκέψεις των χαρακτήρων. Γυρισμένο σε πολλά κοινά μέρη με την προηγούμενη ταινία, το φιλμ προβάλλει με καταιγιστικό ρυθμό σκηνές σε στενόμακρους διαδρόμους, μικρά διαμερίσματα, δρόμους που μοιάζουν να μην οδηγούν πουθενά και κλεφτές ματιές στα φώτα της πόλης και τον ανοιχτό ουρανό.

Σε αυτό το περιβάλλον, οι συχνά αλλόκοτες πράξεις των ηρώων του αρχίζουν να μοιάζουν περισσότερο λογικές, ακόμη και οι απολαυστικές παλαβομάρες του Τακέσι Κανεσίρο που βρίσκεται εδώ σε μεγάλα κέφια. Η ροπή όλων προς την παρανομία δικαιολογείται – με τον τρόπο που παρουσιάζεται αυτός ο κόσμος είναι σχεδόν αδύνατο να είσαι συνετός και νομοταγής. Κοινό σημείο των 5 βασικών χαρακτήρων ένα αδιευκρίνιστο όνειρο για καλύτερη ζωή με τον σωστό σύντροφο που θα τους μετατρέψει σε κανονικούς αγγέλους.

Το αποτέλεσμα ενθουσίασε τους περισσότερους κριτικούς που είχαν ήδη εκστασιαστεί από το «Chungking Express» και έφερνε στα ψηλότερα σκαλοπάτια της auterικής ιεραρχίας τον Γουόνγκ Καρ Γουάι, λίγα χρόνια πριν την «Ερωτική Επιθυμία» στην οποία υποκλίθηκαν δικαίως όλοι. Τους ενθουσίασε κυρίως για το ότι ο σκηνοθέτης της μέσα σε έναν χρόνο, κατάφερε να γυρίσει δύο φιλμ τόσο ίδια εκ πρώτης όψεως αλλά και τόσο διαφορετικά ώστε το δεύτερο να μοιάζει σχεδόν με αυτοπαρωδία του πρώτου, να το ακυρώνει και να προτείνει έναν διαφορετικό τρόπο κινηματογράφησης στα ίδια σημεία. Δεν το λες και άσχημο για ταινία-απομεινάρι.