Άνεσις: κινηματογράφος με πολυκύμαντη ιστορία. Ξεκίνησε μέσα στην κατοχή, το 1943, στη θέση όπου βρίσκεται και σήμερα, με όνομα πιθανώς δανεισμένο από το γνωστό ομώνυμο εστιατόριο που βρισκόταν λίγο παρακάτω, εκεί όπου σήμερα βρίσκεται ο κινηματογράφος Αθήναιον. Ως θερινός (με 250 θέσεις, όπως αναφέρεται) λειτούργησε μέχρι το 1958. Ακολούθησε ο χειμερινός με θερινό στην ταράτσα, οι εργασίες για τον οποίο είχαν αρχίσει την… εποχή των στερλινών και τελείωσαν το 1959. Να ένα σχόλιο του περιοδικού «Κινηματογραφικός Αστήρ» το 1944:

«Εις την περιοχήν των Αμπελοκήπων και παραπλεύρως του θερινού «Άνεσις» ετοιμάζεται και πέμπτος,118 διά χειμερινόν και εις την ταράτσαν αυτού θερινόν κινηματογράφον. Το καταπληκτικόν είναι, όπως τουλάχιστον λέγεται, ότι διπά την ανέγερσιν αυτού προϋπολογίσθηκαν 4 χιλ. περίπου στερλίναι… Ήδη ήρχισε μια εκβράχωσις –διότι πρόκειται περί βραχώδους εδάφους– η οποία θα απαιτήση το ήμισυ τουλάχιστον του προϋπολογισθέντος ποσού. Και διερωτάται τις! Πού είδε αυτός ο χριστιανός τοιαύτην έλλειψιν κινηματογράφου ώστε να αποφασίση ένα τοιούτον τόλμημα; Μήπως διά το μέλλον; Εν τω μεταξύ δεν ημπορούσε να διαθέση τα χρήματα αυτά διά να αγοράση 1-2 εκ των κεντρικών μεγάλων κινηματογράφων – εννοούμεν τας επιχειρήσεις αυτών;»

…Ίσως παράλληλα να ήταν και το ξεκίνημα της κινηματογραφικής εποποιΐας των Αμπελοκήπων. Ήδη λειτουργούσε το Άστρον και την επόμενη χρονιά θα ξεκινούσε το Αθήναιον για να ξεκινήσουν τόσοι άλλοι. Η Άνεσις (με γραφισμό που θύμιζε ψυγεία Kelvinator και ένα μεγάλο Α μέσα σε κύκλο, που θα μπορούσε να εκληφθεί και ως αναρχικό σύμβολο αργότερα) ήταν ένας καλοσχεδιασμένος κινηματογράφος 850 θέσεων σε πλατεία και εξώστη. Ο οποίος εξώστης είχε και ένα ευρύχωρο σαλόνι καθώς και θεωρεία που προεκτείνονταν αρκετά στο μήκος της πλατείας. Η αίθουσα είχε ελαφρά σφηνοειδές σχήμα, καθίσματα με μεταλλικό σκελετό (με κόκκινη ταπετσαρία στην πλατεία και μπλε στον εξώστη) και απλίκες σε ύφος sixties. Δεν θα λέγαμε ότι ήταν πολυτελής, ήταν πάντως απλή και ευχάριστη και πιο φωτεινή σε σχέση με τη σκούρα σοβαρότητα του κινηματογράφου Άστρον. Η Άνεσις Αμπελοκήπων ακόμα πλήρης και χωρίς συντομεύσεις. Ξεκίνησε κατευθείαν στην 1η προβολή όπου και παρέμεινε εσαεί. Διέπρεψε εισπρακτικά με ελληνικές ταινίες (όπως και το παρακείμενο Άστρον) και συναγωνιζόταν σε πρωτιές εισιτηρίων στους Αμπελοκήπους το επίσης παρακείμενο Αθήναιον.

Η Άνεσις δέχθηκε κατά καιρούς κάποιες ανανεώσεις. Στο μεσοδιάστημα άλλαξε τα καθίσματά της με κάτι κίτρινα που θύμιζαν κομμωτήριο του 1960 και μια καλύτερη ανακαίνιση έγινε γύρω στο 2000, με νέες μηχανικές εγκαταστάσεις και νέα καθίσματα. Όμως έπεσε και αυτή θύμα των νέων καιρών και το 2003 σταμάτησε να λειτουργεί. Οι χώροι του κτιρίου διαμορφώθηκαν για άλλες εμπορικές χρήσεις (2007) και ένα μικρό μέρος της αλλοτινής αίθουσας μετατράπηκε σε ένα μικρό θέατρο που δεν θυμίζει σε τίποτα το παρελθόν. Καθώς η κάποτε ευάερη είσοδος μετατράπηκε αρχικά σε μοδάτο εστιατόριο (που σύντομα στο χώρο του εγκαταστάθηκε εμπορικό κατάστημα), η μικρή είσοδος του νέου θεάτρου έγινε στην άκρη του κτιρίου αριστερά και αργότερα μετατοπίστηκε στην άκρη δεξιά.

Πιο τυχερή στάθηκε η ταράτσα που από το 2009 επαναλειτουργεί ως κινηματογράφος (άλλωστε έχει χαρακτηριστεί διατηρητέος κινηματογράφος, μόνο η ταράτσα) πολύ πιο ωραίος από ότι ήταν στην πρώτη του περίοδο.

Από το λεύκωμα του Μάνου Γαϊτάνου με τίτλο: Οι κινηματογράφοι που αγαπήσαμε που μπορείτε να κατεβάσετε δωρεάν εδώ:
https://www.facebook.com/groups/1575130719461972/